Wśród wielu nieprzemijających wartości cenionych najwyżej przez wszystkie pokolenia,jest otaczająca nas przyroda, wraz ze swoim pięknem i bogactwem przynoszącym ludziom dobrobyt, możliwość wypoczynku i piękno otoczenia. Jednakże jest ona nieustannie zagrożona przez pożary, które niszczą to co sama natura i ludzie pracujący na rzecz jej ochrony stworzyli przez lata. Od wielu lat obserwujemy, że okresem kiedy odnotowaliśmy duży wzrost liczby powstających pożarów, jest wiosna. W tym czasie płonie roślinność w przydrożnych rowach i na nieużytkach. Palą się trzcinowiska i oczerety. Jesienią, po okresie żniw, częstym zjawiskiem jest wypalanie pozostałości roślinnych na polach. W tym czasie często dochodzi do przerzutu ognia z tych terenów na obszary leśne. Część tych pożarów powstaje w wyniku działań nieprzemyślanych, ale zdecydowana ich większość jest efektem bezmyślnego działania ludzi. Każdy z tych pożarów spowodował nieodwracalne zniszczenie części otaczającej nas przyrody oraz straty materialne. Ich ugaszenie wymagało zaangażowania środków finansowych, a niejednokrotnie narażenia życia ludzi w walce z tym żywiołem. Należy mieć świadomość, że istniejące administracyjne zakazy nie są w stanie wyeliminować tego typu pożarów z naszego życia. Tylko duża świadomość bezsensu celowego wypalania roślinności, zaangażowanie społeczne wszystkich ludzi, działania organów i instytucji mogących wpływać na ochronę przyrody mogą przynieść efekt w postaci ograniczenia liczby takich pożarów. Sygnałem nadchodzącej wiosny jest pojawienie się na naszych polach i łąkach skowronków. Ten piękny i kochany przez nas ptak jest szczególnie zagrożony podczas wypalania pól i łąk. Pożary niszczą jego środowisko naturalne - gniazda i miejsca lęgowe. Apelujemy do wszystkich, aby pod wspólnym hasłem "RATUJMY SKOWRONKI" zrobić wszystko by ograniczyć liczbę pożarów, które niszczą otaczającą nas przyrodę. Niech celem działania Nas wszystkich będzie uświadomienie bezsensu wypalania roślinności na polach i łąkach. W przypadku powstałych pożarów podejmowanie działań ograniczających ich rozprzestrzenianie się, a w konsekwencji ugaszenie. Nasz wysiłek nie pójdzie na marne. A najlepiej odczujemy to, gdy kolejnej wiosny znowu wokół nas zazieleni się przyroda i znowu nad polami zobaczymy śpiewające skowronki.